پرینت

«عاشقانه‌های آرام » چهار شعر از جیمز جویس برگردان: سهند آقایی، مینا جعفری‌ثابت

نوشته شده توسط سهند آقایی. Posted in ترجمه

امتیاز کاربران
ضعیفعالی 

عاشقانه‌های آرام
جیمز جویس (1882-1941)
برگردان: سهند آقایی، مینا جعفری ثابت

 

١

غمگین مباش
به خاطرِ مردان و غوغای دروغینشان
آرام باش عزیزکم آرام باش!
اینان می‌توانند بی‌آبرویت کنند؟

این‌ها از اشک‌ها هم غمگین‌ترند
و حیاتشان
فغانی ممتد است که اوج می‌گیرد

مغرور و استوار
اشک هایشان را جواب گو
و انکار کن
همچنان که انکار می‌کنند

 


٢

روحم بلند می‌شود از رویاها
از رویاهای شبنم‌آگین
از قیلوله‌ی عمیقِ عشق و از مرگ
آنک ببین!
فغانِ درخت‌ها را
درخت‌هایی که صبح
موعظه‌شان کرده

شفق پخش می‌شود به سوی شرق
آنجا که اخگرانِ خورشید
آرام می‌سوزند
تا به لرزه اندازند
حجاب‌های کبود و نازکِ زربفت را

وقتی که در خفا
آرام و با وقار
ناقوس‌های پرگلِ صبح
آشفته می‌شوند
آوازِ پریان
به گوش می‌رسد
به‌هنگام و هم‌صدا



٣

بانوی باوقار!
غم‌آوازهای پس از عشق را رها کن
غم را وداع کن
بخوان از کفایتِ عشقی که گذشت
بخوان از نهایتِ خوابی عمیق
بخوان از خوابِ عاشقانی که مرده‌اند
و اکنون
عشق باید بخوابد در گور
عشق
خسته است



٤

صدای تو با من بود
زخمش زدم برای دست‌های تو

نشانی نمانده هیچ
و نه حتا واژه‌ای
که خسرانِ درد را مرهمی باشد

و اکنون
دیگر
بیگانه است با من
رفیقِ دیرینه

این مطلب را در صفحه اجتماعی خود به اشتراک بگذارید

نظرات   

 
+1 #1 آئورلیانو 1392-01-30 09:35
قشنگ بود
لطفا متن شعر به زبان مبدا را نیز همراه ترجمه ها نمایش دهید.
نقل قول
 

اضافه کردن نظر

خواهشمندیم در هنگام ثبت نظر، از نام، نام خانوادگی و ایمیل حقیقی خود استفاده نمایید. در غیر این‌صورت، نظر شما منتشر نخواهد شد.


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی