پرینت

«البرز اسطوره ی ایرانی» شعری از ایوان بونین(1870-1953) برنده‌ی نوبلِ 1933 برگردان از روسی: سهند آقایی و پروانه‌ فخام‌زاده

نوشته شده توسط سهند آقایی. Posted in شعر و داستان

امتیاز کاربران
ضعیفعالی 

شعری از ایوان بونین(1870-1953)
برنده‌ی نوبلِ 1933
برگردان از روسی: سهند آقایی و پروانه‌ فخام‌زاده

 

البرز
اسطوره‌ی ایرانی


خورشید
بر فرازِ یخچال‌های البرز می‌تابد1
آن‌جا
مرگ است که می‌تازد
و الماسِ سیا‌ره‌ها جاری‌ست



مِهی که روی شکافه‌های البرز می‌خزد
یارای فتحِ قلّه ندارد
آنجا
مرگ است که می‌تازد
و رب‌النوعی از آسمان
ره می‌برد به تاجِ زمین

میترا
که زمین دعاگوی نامِ مقدّسِ اوست
نخستین آفتابِ سپیده‌دمانِ دشت‌های فسرده است2
که بی‌دریغ
با درفشان ردای زربفتش می‌تابد
و از فرازِ البرز می‌نگرد
به ایران
به سرچشمه‌ها و کویرها
به کوه‌ها


1905

 

_______________________________________________________________________

1. «کوه» در تاریخِ ادیان، محلّ اتصالِ زمین به بارگاهِ الهی است و این مقام و شمایلِ قدسی در اسطوره‌های ایرانی متعلّق به البرز است؛ کوهی که گردِ جهان را گرفته‌است و خورشید چون تاجی بر فرازش می‌گردد و طلوع و غروب می‌کند.

2. در اعتقادِ مهرپرستان، ایزدمهر یا میترا، چهره‌ای نجات‌بخش و آخرالزمانی دارد و دوباره ظهورخواهد کرد، چنانچون عیسی که خانه‌ی او نیز در چهارم‌آسمانِ خورشید است

این مطلب را در صفحه اجتماعی خود به اشتراک بگذارید

نظرات   

 
+2 #1 میترا عبدی 1392-03-17 18:53
میترا
که زمین دعاگوی نام مقدس اوست
ترجمه ی زیبایی است
نقل قول
 

اضافه کردن نظر

خواهشمندیم در هنگام ثبت نظر، از نام، نام خانوادگی و ایمیل حقیقی خود استفاده نمایید. در غیر این‌صورت، نظر شما منتشر نخواهد شد.


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی